WRZUTA - Zbigniew Wodecki

Lukrecja / 2012-01-02 17:51:41

Jak zawsze jest Pan fenomenalny.

Zbad / 2011-12-07 19:41:30

Panie Zbigniewie, kiedyś się poznaliśmy w istniejącej wtedy Ślaskiej Estradzie Wojskowej we Wrocławiu. Z wielką przyjemnością Pana słucham bo to jest to! Pozdrawiam, może gdzieś nasze drogi się przetną. Zbigniew Adamski

gość / 2011-11-29 22:15:00

Jan Wołek .tekst..

gość / 2011-11-25 01:55:54

toiowo,alex, Hamilton napisał/napisała: > Piękne, ale czy Polsce to pomoże?

toiowo,alex, Hamilton / 2011-11-25 01:50:28

Piękne, ale czy Polsce to pomoże

magda / 2011-11-23 08:01:42

Świetny tekst. No Panie Wodecki jestem pod wrażeniem.

gość / 2011-11-20 19:34:24

i takie aktualne,Panie Zbigniewie

gość / 2011-11-20 19:32:22

Pszczołka Maja i Izolda.....a tu prawdziwa bomba!Rewelacja i takie panie Zbigniewie!

gość / 2011-11-16 14:14:10

Prawda, prawda, prawda

gość / 2011-11-13 19:15:33

Czapki z głów przed Panami Zbigniewem i Janem- rewelacja- samo sedno!!!

masumi / 2011-11-12 13:44:52

wspaniała i prawdziwa piosenka niestety cała prawda o dzisiejszej rzeczywistości .

gość / 2011-08-19 19:07:00

Super!!!!!!!!!!!!

Anonim / 2010-08-25 21:23:27

gabriel-anioł napisał/napisała: > [noparse]bombowa pieśń,to o nas,o Polakach,niestety.Kim są autorzy /tekst,muzyka/.Gratuluję P.Zbyszku![/noparse] Teks Wołek Muza Wodecki

aaaaaa / 2010-08-17 14:01:35

a co to mnie...

aaaaaa / 2010-08-17 14:00:38

a co to mnie...

Aguirre / 2010-08-07 21:34:16

Cudne. Nie znałem. Sama prawda :) niestety

Gosia / 2010-07-28 14:29:05

http://www.www.janwolek.com/trwoga.html W ziemi gwera rdza zeżera Oręż dziadzia oficera Szabla smętnie w pochwie drzemie Wspominając dawne plemię Hand-granaty – dar od taty Zawinięte pięknie w szmaty Marzą, leżąc na podeście Żeby się rozerwać wreszcie Masz gotowość i masz wolę Żeby jutro ruszyć w pole I przywalić z siłą gromu Tylko w mordę nie ma komu Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy Ociepliła się historia Wszędzie miłość i euforia Nikt nikogo nie opluje Tylko cięgiem negocjuje Jakieś kurde konsensusy Interesy robią Rusy Drepcze Szwab przyjaźni mostem Już mu przeszło "Drang nach Osten" Czasem jakiś Osetyńczyk Wyjmie z szopy karabińczyk A świat robi się na bóstwo Wszędzie ruja i poróbstwo Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy Więc przed laskę marszałkowską Naród składa z wielką troską Apel - niech się w Sejmie ziści Podkomisja nienawiści Lecz nim dali to pod głosy Już targali się za włosy Więc chwilowo rada w radę Ustalilimy z sąsiadem Że od środy on mi wrogiem Do soboty ja mu mogę A w niedzielę, jak w niedzielę Spotykamy się w kościele Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy

Gosia / 2010-07-28 14:28:21

http://www.www.janwolek.com/trwoga.html W ziemi gwera rdza zeżera Oręż dziadzia oficera Szabla smętnie w pochwie drzemie Wspominając dawne plemię Hand-granaty – dar od taty Zawinięte pięknie w szmaty Marzą, leżąc na podeście Żeby się rozerwać wreszcie Masz gotowość i masz wolę Żeby jutro ruszyć w pole I przywalić z siłą gromu Tylko w mordę nie ma komu Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy Ociepliła się historia Wszędzie miłość i euforia Nikt nikogo nie opluje Tylko cięgiem negocjuje Jakieś kurde konsensusy Interesy robią Rusy Drepcze Szwab przyjaźni mostem Już mu przeszło "Drang nach Osten" Czasem jakiś Osetyńczyk Wyjmie z szopy karabińczyk A świat robi się na bóstwo Wszędzie ruja i poróbstwo Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy Więc przed laskę marszałkowską Naród składa z wielką troską Apel - niech się w Sejmie ziści Podkomisja nienawiści Lecz nim dali to pod głosy Już targali się za włosy Więc chwilowo rada w radę Ustalilimy z sąsiadem Że od środy on mi wrogiem Do soboty ja mu mogę A w niedzielę, jak w niedzielę Spotykamy się w kościele Trwoga, ludzie, wielka trwoga Trzeba nam wyznaczyć wroga Bo inaczej, Panie, Pany Same się powyrzynamy